Ik werk aan een debuut over een meisje, een reiger en een oude vrouw.
De werktitel is nu ‘Draai draai school is saai’.
“Eigenlijk lijkt hij op een Stokstaart. Niet stokpaardje maar stokstaartje. Met gestrekte hals draait zijn kopje in het rond. Turend naar gevaar.”
“Als een koorddanser loop ik voetje voor voetje over de afgrond. Links en rechts van me de diepte. Als ik naar beneden kijk, val ik. Pats.”
Aanbeveling van meelezer Bert Keizer, maart 2026
In een ontroerend en amusant tweeluik schets Clara Janssen twee hoofdstukken uit het leven van haar hoofdpersoon Renée de Wolf:
eerst als jong meisje op de lagere school en later als oude vrouw in het verpleeghuis.
Clara heeft een trefzekere stijl die een welhaast poëtische kwaliteit heeft.
Met weinig woorden zet ze jong zijn en oud worden naast elkaar – puttend uit haar ervaring binnen de ouderenzorg.
Ze beschrijft in twee delen de knellende band van school en verpleeghuis.
Op school kijkt Renée verlangend uit het raam naar het leven van een reiger. In het verpleeghuis weet ze ondanks haar beschadigde brein nog altijd naar buiten te kijken, nu met een zachte blik op wat voorbij is.
Zoals elk mensenleven eindigt ook dat van Renée in de dood, maar de schrijfster vervalt nergens in troosteloosheid.